Uitgevershuis Silent Woods vraagt uw aandacht voor:

Alles Lijkt Op Iets Anders Omslag

Persbericht:

11 augustus 2020 bij Athenaeum Boekwinkel én Silentwoods.dicktuinder.com
Publicatie dertien – met niets te vergelijken en rijk geïllustreerde – verhalen van Dick Tuinder.

ALLES LIJKT OP IETS ANDERS

Alles Lijkt Op Iets Anders paginavoorbeeld

144 pagina’s, full color, rijk geïllustreerd, softcover/gebonden. Gedrukt op duurzaam 130 grams papier.  € 19,95 – (+ €2,55 bijdrage verzendkosten) verschijnt ook als Epub. Te koop bij Athenaeum Boekwinkel, via Dicktuinder.com én bol.com

“Het was op een stille zondagmorgen toen ik, ongeveer negen jaar oud, alleen in huis en met een boek over Marsastronauten onder de arm, naar buiten keek en me voor het eerst ten volle bewust werd van het feit dat er achter die blauwe lucht een oneindigheid verscholen ging die zich naar alle kanten uitstrekte en waarvan ik dus logischerwijs het exacte middelpunt moest zijn. 

Voorbij het blauw was het alsof ik een gezicht zag. Iemand die ik niet persoonlijk kende, maar die mij – zoals je dat met verre familie soms kan hebben – opvallend vertrouwd voor kwam.

We keken elkaar recht in de ogen, de oneindigheid en ik. En hoe langer ik keek, des te kleiner die oneindigheid werd, tot hij als een zwart fluweelachtig bolletje, net iets kleiner dan een tennisbal, in de palm van mijn hand lag.”

Uit: Alles lijkt op iets anders, pagina 143.

Laagdrempelige hoogmoed

Een woord van de directeur.

Deze mis en scene – een kind in dialoog met het universum – is kenmerkend voor het werk van kunstenaar/schrijver/regisseur Dick Tuinder, waarin mensen slechts een van de vele deelnemers aan het gesprek zijn. Ook in deze bundel van 13 met niets te vergelijken verhalen horen we de stemmen en gedachtes van zulke uiteenlopende sprekers als cirkels en vierkanten, beren, vogels en een poes. Maar ook – en niet zelden in samenspraak met- mensen: kinderen, kunstenaars en astronauten. 

Zo men een thema in deze bundel zou willen benoemen dan is die vermoedelijk de gelijkheid der verschillen, en de noodzakelijkheid van het andere om het eigene te kunnen zien en begrijpen. In die zin, zo schrijft de auteur ons, is dit boek ook een zelfportret.

Dat mag dan zo zijn, als directeur-uitgever wil ik u er echter op wijzen dat dit boek vooral ook een feest voor het oog én een verfrissend bad voor de geest is. Vol laagdrempelige hoogmoed en  vervreemding voor beginners. Kortom: een boek voor deze tijd. Een urgent en noodzakelijk boek dat wij hebben uitgegeven in de volle overtuiging onze lezers er een dienst mee te bewijzen. 

Peter Mertens,

Amsterdam, 11 augustus 2020

De eerste druk van dit werk bestaat uit een genummerde oplage van 500 geparagrafeerde exemplaren. 

Verkoop op afspraak of via dicktuinder.com

Uniek verkooppunt: Athenaeum Boekhandel, Amsterdam.

Over de auteur:

Dick Tuinder is regisseur van onder andere de speelfilms Afscheid van de Maan (2014) en Winterland (2009), illustrator, schrijver en beeldend kunstenaar. In 2019 publiceerde hij bij Uitgevershuis Silent Woods het zeer succesvolle ‘Het Stipte Wolkje’, een assemblage van cartoons die hij maakte voor De Groene Amsterdammer aangevuld met nieuw werk.

‘Toen ik de verhalen die zich in een eerste selectie voor deze bundel verzameld hadden bekeek, herkende ik in ieder verhaal een drang om, tegen beter weten in misschien, voorbij het gekende te reiken, zoekend naar echtheid die nog niet door voorkennis gekleurd is. Een wereld van woorden en beelden waarin het bestaan logisch, gewenst en zelfs noodzakelijk is. Ik kan helaas niet zeggen dat ik die wereld heb gevonden. Maar het schrijven van deze verhalen en het maken van de tekeningen heeft me althans op momenten het gevoel geschonken daar naar toe op weg te zijn.’




JANUARI 2020 NIEUW BOEK Maar, dat is nog niet alles, beste lezer. Tevens presenteren wij een eerste schets van het fel realistische en filosofische natuurdrama De Wereld als Drift & Desillusie (Memoires van een Knaagdier.)

De Wereld als Drift & Desillusie is – op de allerkleinsten na – een boek voor alle leeftijden waarin de ‘condition humaine’ wordt gespiegeld aan het razendsnelle en plotloze leven van een van onze oudste voorvaderen: het knaagdier. Leer opnieuw naar de wereld kijken door de ogen van verteller en auteur Carlos. Volg zijn avontuurlijke leven en ontdek hoe hij er toe kwam zijn levensloop en gedachten daarover te noteren.

Deze hoogst originele, geestige en aangrijpende roman zal in het voorjaar 2020 verschijnen in twee losse delen van 128 pagina’s full color, hardcover en gebonden. Met ruim 70.000 woorden en meer dan 100 illustraties.

Speciale Introductie Verkoopprijs voor twee delen: €24,90

Tijdens de Beurs kunt u zich inschrijven voor onze nieuwsbrief waarmee wij u op de hoogte zullen houden van de voortgang en verschijningsdatum. 

download hier de persmap

“HET STIPTE WOLKJE”

door Dick Tuinder

P E R S B E R I C H T   I I 
Donderdagmiddag 7 maart, 16.30 – 18.30 uur, Concerto Amsterdam.
Schrijver Désanne van Brederode in gesprek met Dick Tuinder over “De stiptheid van het stilstaande beeld”. Voorafgaand zal er door de auteur uitleg worden gegeven over de ontstaan en de aard van de Cumulus Punctualis, en wat dat voor de mens betekent.
Aansluitend zal Dick Tuinder signeren. 

HET STIPTE WOLKJE bevat een selectie van de meest spraakmakende prenten die cartoonier Dick Tuinder voor De Groene Amsterdammer maakte, aangevuld met actueel site-specific werk waarin de werkelijkheid wederom het vuur aan de schenen wordt gelegd.

“Een film van 1 beeld.”

Tanja Bazel ontmoet Dick Tuinder

Amsterdam, 24 januari 2019

Meer dan zo maar een bundeling van bestaand werk is Het Stipte Wolkje een herordening- en niet zelden herschrijving van cartoons die Dick Tuinder gedurende ruim drie jaar voor De Groene Amsterdammer maakte. Die tekeningen vielen op door hun geheel eigen stijl en blik op de werkelijkheid, waarbij de beperkte ruimte die de tekenaar ter beschikking stond regelmatig werd uitgebreid met behulp van een vierde wand.

Dit ‘zelfbewustzijn’ van veel van zijn personages is een van de kenmerkende eigenschappen in het werk van de cartoonier Dick Tuinder. Zelf verklaart hij dat mede uit de wijze waarop zijn tekeningen tot stand komen: “Een cartoon maken gaat niet zonder dat je eerst een probleem voor jezelf creëert. Je tekent een huisje aan het strand. Vervolgens een wolkje in de lucht. En daar moet je het dan mee doen. Als je niets verrassends weet te verzinnen is de tekening verloren.”

Na zijn succesvolle tweede speelfilm Afscheid van de Maan (2014) richtte Tuinder zich naast enkele kortere films met name op het schrijven en tekenen. Toch is de hand van de filmmaker in veel van de tekeningen zichtbaar.

Tuinder: “Dat klopt. Ik werkte, mede dankzij het in feite onhandige formaat dat mij gegeven was (22×6,5cm) vaak vanuit een situationistisch principe. In de beste tekeningen is de ruimte zelf, het wit tussen de protagonisten, het meest dramatische element, waardoor als met een camera de blik van de kijker wordt gestuurd.”

“Een film van één beeld dus?”

“Zo is het. En het heeft mij gesterkt in de overtuiging dat de film het stiefkind van het stilstaande beeld is, en niet andersom. Het is de vraag of film over 100 jaar nog zal bestaan. Maar het stilstaande beeld zal de mensheid overleven.”

“Juist. Iets anders nu. Bij veel lezers van de Groene Amsterdammer raakten je tekeningen van de pinguïns een snaar. Kun je daar iets meer over vertellen?”

“Een pamflet dat oproept tot de eenheid en verbroedering van mens, dier en stripfiguur.”

“Die pinguïns waren zo’n typisch geval van “het probleem is de oplossing”. Ik zat met dat lastige formaat en zocht naar figuurtjes die daarbinnen heel normaal zouden kunnen functioneren. Binnen het dierenrijk kom je dan al snel bij de pinguïns uit. Die vervolgens ook nog heel interessant blijken te zijn.”

“Hoezo dat?”

“In die zin dat er bij pinguïns blijkbaar sprake is geweest van een omgekeerde evolutie. Ooit waren ze heersers van de lucht, en nu kunnen ze alleen nog maar waggelen. Dat is niet alleen tragisch, maar ook hilarisch. En omdat ze meestal dicht opeengepakt staan is de eenling direct een dramatische figuur. Doordat ze bijna niet bewegen komt alles aan op houding en expressie. Als vingerafdrukken zijn ze: allemaal lijken ze op elkaar, maar niet een is er hetzelfde.”

Het vinden van de juiste vorm en samenstelling van het boek was een proces van afwegingen. Tuinder: “De verschillende cartoons zo maar achter elkaar zetten, dat was geen optie. Binnen De Groene Amsterdammer functioneerden ze in een context: van het blad zelf en van de andere bijdragen. Om diezelfde spanning en site-specific relevantie terug te krijgen, moesten de tekeningen zich gaan verhouden tot de vorm en het wezen van het boek. En ontstond vanzelf ook nieuw werk.”

(schetsen voor Het Stipte Wolkje)

Daarom bijvoorbeeld wordt halverwege het boek de vouw van het boek zelf ter discussie gesteld, en wordt in een cartooneske making-of (“Hoe geloofwaardig is de hedendaagse cartoon, en is dat een probleem?”) de tekenaar Dick Tuinder ondervraagd door een eend. Dit figureren in eigen werk lijkt een terugkerend gegeven in het oeuvre van deze allround kunstenaar. Ook in zijn eerste speelfilm Winterland speelde Tuinder een opvallende rol als de regisseur van de film. Zelf verklaart hij die aanwezigheid in eigen werk als een instrument om het maakproces zichtbaar te maken; een illusie te doorbreken om een nieuwe –bewuste – illusie te creëren. Bij doorvragen blijkt dit formeel artistieke standpunt sterk verbonden met een politiek engagement. Een engagement dat zich niet verhoudt tot politieke stromingen of de zogenaamde actualiteit, maar tot de werkelijkheid zelf en het spul waarvan die werkelijkheid gemaakt is: materie. 

“Zonder stok en vuistbijl hadden we hier niet gezeten.

Tuinder: “Dingen maken dat is, for lack of a better word, iets heiligs. Het stemt je zowel nederig als euforisch. Het belang van de relatie tussen de mensheid en de materie wordt naar mijn idee enorm onderschat. Onze omgang met materie maakt wie we zijn. Zowel fysiek als geestelijk. Zonder stok en vuistbijl hadden we hier niet gezeten. Maar van steeds meer producten om ons heen worden het maakproces en de materie zelf aan het zicht en het begrip onttrokken. Van een puntenslijper kan ik bedenken hoe die gemaakt wordt. Van een mobiele telefoon niet. Die vervreemding van de materie en het maken zelf vind ik zowel alarmerend als inspirerend. Het is essentieel voor kunst, of dat nou een schilderij, een film of een cartoon is, dat je kan zien dat het gemaakt werd. Ik zie die alertheid ook bij een jongere generatie, die zich bedrogen voelt door de beklemmende eindeloosheid van de nieuwe media, en die terugkeren naar een vorm van schaarste en een zintuiglijke relatie met het tastbare. De vraag is tenslotte van wie de werkelijkheid is: van de menselijke geest of van de nieuwstrend van de dag?”

“En welke rol speelt deze uitgave van Het Stipte Wolkje naar jouw mening in dat gevecht om de werkelijkheid?”

“Ik zie Het Stipte Wolkje vooral als een pamflet in pak ‘m beet 150 tekeningen. Een pamflet dat de kijker bevrijdt. De gedachten in een andere stand zet. Onze vervuilde blik op de werkelijkheid reinigt. En dat met behulp van de meest eenvoudige, meest stilstaande, en dus meest duurzame middelen. Een pamflet dat oproept tot de eenheid en verbroedering van mens, dier en stripfiguur.”

Tanja Bazel, januari 2019

Het Stipte Wolkje door Dick Tuinder

128 pagina’s, 240 x 165 mm (liggend), hardcover, gebonden. 

ISBN 978-90-816161-2-6 

Bestellen via dicktuinder.com of bol.com  

€ 19,– (inclusief verzendkosten binnen Nederland)

Uitgevershuis Silent Woods is onderdeel van Silent Woods Industries en is een initiatief van Dick Tuinder en Peter Mertens.

Vragen? Mail: tanja.bazel@dicktuinder.com